Kamran Süleyman
Şopenin Jorj Sanda yazdığı son məktub…
Sən kədərin özüsən
yalnız
mənim rəngsiz gülüşümdə
səni sevə bilirəm…
Kədərlə pianoya elə sarılıram ki,
nə səni
ilk gördüyüm günü,
nə də ayrılığını xatırlaya bilmirəm…
Mənim son vəsiyyətim sənə qalan sevgidir
yalnız
şeir əllərini əzbərləyə bilmişəm…
Sən kədərin özüsən
hiss edirəm
musiqilərə qarışıb,
ürəyimin vətəni – müqəddəs xaç kilsəsində
mənə dua edirsən…
Heyhat
sevgi – dodaqlarında bitdi
və biz ayrıldıq…əlvida
əlvida…bir musiqilik qadın….
Sən mənim musiqiyə ithaf
barmaqlarımdın…
Təxəyyülsüz Tanrı: Urizen obrazının fəlsəfəsi
Əriyən zamanın portreti
"Xanım gəlincik ilə"-Bir rəsmin tarixçəsi
Şah əsərin hekayəsi: Fra Filippo Lippinin “İki mələklə Madonna və Uşaq” əsəri
Leonardo Da Vinçi – Cadügərlərə və kimyaçılara qarşı
Çığırtı: İnsan ruhunun səssiz hayqırtısı
“Ulduzlu Gecə”-Bir rəsmin tarixçəsi
“Şərqin Van Qoqu: Səttar Bəhlulzadənin Həyatı və Sənət Manifesti”
Van Qoq işığının izində - Türkan Turan yazır
Xalq rəssamı Lətif Kərimovun anım günüdür