Həccə getməkdən imtina edən sürücünün başına gələnlər

Senet.az saytı Cavid Zeynallının “Əli Həccə gedir” ssenarisini təqdim edir.

(Qısametrajlı bədii filmin ədəbi ssenarisi)

Əli – 38-40 yaşlarında

Məryəm- 35-38 yaşlarında

Hüseyn – 10 yaşında

Orxan – 10 yaşında

Və başqa epizodik obrazlar…

Hadisələr Bakı qəsəbələrinin birində baş verir.

1. Epizod. Nat. Günorta.

Yol. Uzaqdan maşın gəlir. Yaxınlaşanda onun “Opel” markalı taksi olduğu görünür. Maşının içi. Əli fikirlidir, radioya qulaq asır. Qarşıda yolun qırağında bir kişi görünür. Əl edib maşını saxlatdırır, qapını açır.

Sərnişin: Salam-Əleyküm.

Əli: Əleyküm salam…

Sərnişin: Məktəbin yanında düşəcəm.

Əli: Əyləşin…

Sərnişin maşına oturur.

Sərnişin: Allah razı olsun…

Əli başı ilə razılığını bildirir.

Bir müddət heç kim danışmır. Radioda xəbərlər başlayır:

“Azərbaycanda Həcc ziyarətinə sənəd qəbulu başlayıb. Qafqaz Müsəlmanları İdarəsindən verilən məlumata görə, ölkədə Həcc ilə bağlı sənəd qəbulu yalnız idarə tərəfindən aparılır. Zəvvarlardan xarici pasport, qeydiyyatda olduğu ərazi poliklinikasından sağlamlıq haqqında arayış və 4 ədəd fotoşəkil tələb olunur”.

Sərnişin əlini yuxarı qaldırır.

Sərnişin: Allah hamıya nəsib eləsin…

Xəbər davam edir: “Vizalar Qafqaz Müsəlmanları İdarəsi tərəfindən Səudiyyə Ərəbistanı Krallığının Azərbaycandakı səfirliyindən alınacaq. Ötən gün Azərbaycanda ziyarətin qiymətləri açıqlanıb. Hər il olduğu kimi bu il də zəvvarlara ziyarət iki formada təklif olunur. Daha yaxşı şəraitli hotellərdə qalmaq, bahalı yeməklərlə təmin olunmaq, o cümlədən hotellərdə 4 nəfərlik otaqlarda yerləşdirmə şərti təklif olunan variantın xərci 4500 dollar, nisbətən ucuz şəraitli, 6 nəfərlik otaqlı hotellərdə qalmaq üçün təklif olunan variant isə 3500 dollardır”.

Əli: İnşallah. Bizə də qismət olsun.

Köks ötürür.

Xəbər: “Qeyd edək ki, Yaxın Şərqdə baş verən hadisələrlə əlaqədar ziyarət yalnız təyyarə ilə baş tutacaq. Uçuşları AZAL həyata keçirəcək”.

Maşın məktəbin qarşısına çatır, sərnişin düşəndə iki oturacağın arasına yolpulunu qoyur. Maşın yoluna davam edir. Kamera Əlinin yenə yolboyu fikirli, qayğılı olduğunu göstərir. Maşın birmərtəbəli həyət evinin darvazasının qarşısında saxlayır. Əli düşüb darvazanı açır, maşını həyətə salır.

2. Epizod. İnt. Axşam.

Əlinin ortabab evi. Televizorda dini film göstərilir. Əli qonşu otaqda namaz qılır, hərdən “La ilahə, illəlah”, “Həyya ələl-fəlah”, “Allahus-saməd, Ləm yəlid və ləm yuləd” sözləri eşidilir. O biri otaqda Əlinin yoldaşı Məryəm, oğlu Hüseyni görürük. Məryəm paltar ütüləyir. Hüseyn nə isə yazır.

Hüseyn: Ana…

Məryəm: Həə…

Hüseyn: Bilmirəm e, necə yazım…

Məryəm: Bir az da fikirləş, ürəyindən nə keçirsə, onu yaz…

Hüseyn: Çətindir, axı.

Ağlamsınır. Qələmi yerə qoyur. Məryəm ütünü yerə qoyub oğluna sarı çevrilir.

Məryəm: Qələmi götür.

Hüseyn: Yaza bilmirəm.

Məryəm: Ağıllı balam, yazacaqsan. Mən bilirəm ki, yazacaqsan.

Hüseyn: Heç olmasa, əvvəlində kömək elə…

Məryəm: Yaxşı, əvvəlində kömək edirəm…

Hüseyn: Sən de, yazım…

Məryəm bir qədər düşünür.

Məryəm: Belə başlaya bilərik: adını bilmədiyim dostum. Salam. Mənim adım adım Hüseyndir.

Bu vaxt Əli otağa girir. Dodağının altında dua oxuyur.

Əli: Nə yazırsan, oğlum? (Oğlunun başını sığallayır)
Məryəm: Hüseynə məktəbdən yazı tapşırıblar. İbtidai sinifi bitirdiyinə görə tanımadığı bir dostuna özü haqqında məktub yazmalıdır.

Əli: Maraqlıdır. (Gülür). Özü də tanımadığı dostuna. Adam tanımadığı adamla necə dost ola bilər?

Məryəm: Gələcəkdə olacaq də. Uşaqların məktublarını məktəblərə göndərəcəklər.

Məryəm ütünü yığışdırır.

Məryəm: Acsan?

Əli: Hə, gətir, yeyək…

Məryəm mətbəxə keçir. Hüseyn dəftərini yığışdırıb çantasına qoyur.

Hüseyn: Ardını sabah yazaram. Hələ birinci günə çox var.

Məryəm: Hüseyn… (Məzəmmətlə)

Hüseyn: Axşam yazacam, ana…

Məryəm: Yaxşı, yaxşı. Gör, çörəyimiz çatar?

Hüseyn: Yox, azdır. Alım?

Məryəm: Hə, atadan pul al, get. Nisə xaladan bir dənə də qatıq götür. Denən bankanı qaytaracam.

Hüseyn: Yəni bir manata verməsin, doxsan qəpikdən hesablasın də, hə?

Əli oğlunun sözünə gülür. Məryəmi də gülmək tutur.

Məryəm: Belə hazırcavabsan, məktubunu yaz e. Gücün ancaq mənə çatır.

Əli Hüseynə pul verəndə Hüseyn ona işarə edir ki, aşağı əyilsin. Əlinin qulağına yavaşdan deyir:

Hüseyn: Ay ata, maşınla gedək?

Əli: Maşınla mağazaya getməzlər.

Hüseyn: Gedəndə nolar ki?

Əli: Sabah sizi gəzməyə aparacam. Onda səni qucağımda oturdacam, sürərsən. Yaxşı?

Hüseyn: Yaxşı… (Könülsüz)

Hüseyn qapıdan çıxanda Məryəm onun arxasınca çağırır:

Məryəm: Hüseyn…

Hüseyn: Həəə… (Səsi bayırdan gəlir).

Məryəm: İki dəstə də göyərti al. Özün də tez qayıt, yubanma. Eşitdin?

Hüseyn: Yaxşııı…

Məryəm mətbəxdə qab-qaşıq yuyur, qabların səsi gəlir. Əli televizora baxır.

Məryəm: Muraddan xəbər yoxdu?

Əli: Yox. Özüm zəng vurmaq istəyirdim, sonra… nə isə, qaldı.

Məryəm: Yaxşı eləmisən. Sonra başqa cür başa düşər.

Əli: Hə, elə ona görə zəng vurmadım. Onu bilmək olmur, bir də gördün, özü gəldi.