Ey gözəllik kəbəsi, sən qibləgahımsan mənim,
Səcdəyə baş qoymağa,müqəddəs xakımsan mənim.
Ruhumun sahibisən, könlüm sevəryalnız səni,
Hər iki dünyada həmdəmim, pənahımsan mənim.
Öylə bir gözəllik vermişdir ki, ol Tanrım sənə,
Gözəllər içrə şirin, təbi-ilhamımsan mənim.
Tərifə yox hacətim, ötsə də min dövri-zaman,
Çünki, ey dilbərim sən, fəxri- sübhanımsan mənim.
Sən olmasan neylərəm,düz dünya dönsə gülşənə,
Təkcə sən bu aləmdə, bir nobaharımsan mənim.
İlhamam, yox müşkülü, bəsdir mənə sevdan sənin,
Olsa ya halalım, ya da ki, günahımsan mənim.
İlham Aslanov
Təxəyyülsüz Tanrı: Urizen obrazının fəlsəfəsi
Əriyən zamanın portreti
"Xanım gəlincik ilə"-Bir rəsmin tarixçəsi
Şah əsərin hekayəsi: Fra Filippo Lippinin “İki mələklə Madonna və Uşaq” əsəri
Leonardo Da Vinçi – Cadügərlərə və kimyaçılara qarşı
Çığırtı: İnsan ruhunun səssiz hayqırtısı
“Ulduzlu Gecə”-Bir rəsmin tarixçəsi
“Şərqin Van Qoqu: Səttar Bəhlulzadənin Həyatı və Sənət Manifesti”
Van Qoq işığının izində - Türkan Turan yazır
Xalq rəssamı Lətif Kərimovun anım günüdür