Buludlar – Cəvahir Əsədovanın şeirləri

Senet.az oxucularına Cəvahir Əsədovanın şeirlərini təqdim edir.

Buludlar

Uzaq sahillərə sən tələsərkən,

Məni almaq üçün enin, buludlar.

Həsrətli baxışla sizi çağlrsam ,

Mənidə götürüb gedin,buludlar.

Kim sənə nə dedi, qanın qaraldı?

Mənim də halımı anla buludlar.

Günəşi görməsəm məyus oluram

Onunla aramda durma,buludlar.

Sən də çox dərdlusən slxıb tökürsən

Mən səni dinlərəm ,danış buludlar.

İslanmış donunla yerə enmədən,

Məni qucağlnda yatır, buludlar.

Bəzən ,sənə baxıb təsəllu tapdım

Qanın qaralanda narahat oldum

Yerdə çox darıxıb ,çarəsiz qaldım,

Sən ordan əluni uzat ,buludlar.

Yerlə, göy arası ağ örpək oldun

Çox sözlü,söhbətli hüzura döndün.

Bəzən, od sıçradıb,şimşəklə dindin,

Hər halın çox gözəl, var ol, buludlar.

Özündən saçıma iki lenta hör,

Sevincli sözləri çantama doldur.

Astaça endirib məktəbə göndər,

Dalımca duanı bol et,buludlar.